|
Türkiye, bütün yatırımcıların eşit muamele gördüğü uluslararası standartlara sahip, sade bir ticaret hukuku sistemi sunmaktadır. Mevcut kanunda yakın zamanda yapılan değişiklikler, yatırım ortamında yapılan iyileştirmelerle birlikte Türkiye’nin daha da ileriye gitmesine yardımcı olacaktır.
Türkiye şu olanakları sunmaktadır:
1. Doğrudan yabancı yatırım için yasal çerçeve
Doğrudan Yabancı Yatırım Kanunu’nun amacı:
• Ülkeye doğrudan yabancı yatırımları teşvik etmek,
• Yabancı yatırımcıların haklarını korumak,
• Yatırımcıları ve yatırımları uluslararası standartlar düzeyine getirmek,
• Doğrudan Yabancı Yatırımlar için onaya dayalı bir sistemden ziyade tebligata dayalı bir sistem kurmak,
• Tesis edilen politikalar vasıtasıyla doğrudan yabancı yatırımların hacmini artırmaktır.
Doğrudan Yabancı Yatırım Kanunu’nda, yabancı yatırımcıların ve doğrudan yabancı yatırımların bir tanımı verilmektedir. Ayrıca bu kanun; yatırım yapma özgürlüğü, ulusal muamele, kamulaştırma ve ulusallaştırma, havaleler, gayrimenkul erişimi, ihtilafların halli, nakit dışı sermayenin değerlenmesi, yabancı ülke vatandaşlarının istihdamı ve irtibat büroları gibi doğrudan yabancı yatırımların önemli ilkelerini de açıklamaktadır.
Doğrudan Yabancı Yatırım Kanunu’nun uygulanmasına yönelik düzenlemede:
• Doğrudan Yabancı Yatırım (DYY) Kanunu içinde yer verilen konulara ilişkin prosedür ve ilkeler belirtilmiştir.
Yeni DYY Kanunu’nun yabancılar için verilen çalışma izinleri konusundaki hedefi:
• Yabancılar tarafından yürütülen işleri düzenlemek
• Yabancılara verilen çalışma izinleri hakkındaki kurallara ilişkin hüküm ve şartları belirlemektir.
2. Çift Taraflı Anlaşmalar
2.a. Yatırımların teşvik edilmesi ve korunmasına yönelik çift taraflı anlaşmalar
Türkiye, 1962’den bu yana 80 ülkeyi içine alan muazzam bir çift taraflı anlaşmalar ağı geliştirmiştir. Bu çift taraflı anlaşmaların temel amacı, taraflar arasındaki yatırım akışını desteklemek, daha istikrarlı bir yatırım ortamı temin etmek, yabancı yatırımcılar için ekonomik ve yasal güvence sağlamak, ekonomik işbirliği için olumlu bir atmosfer oluşturmaktır. ABD, Afganistan, Almanya, Arjantin, Arnavutluk, Avustralya, Avusturya, Azerbaycan, Bahreyn, Bangladeş, Belarus, Belçika/Lüksemburg, Birleşik Arap Emirlikleri, Bosna Hersek, Bulgaristan, Cezayir, Çek Cumhuriyeti, Çin, Danimarka, Endonezya, Estonya, Etiyopya, Fas, Filipinler, Finlandiya, Fransa, Güney Afrika, Gürcistan, Hırvatistan, Hindistan, Hollanda, İngiltere, İran, İspanya, İsrail, İsveç, İsviçre, İtalya, Japonya, Katar, Kazakistan, Kırgızistan, Kore, Kosova, Kuveyt, Küba, Letonya, Litvanya, Lübnan, Macaristan, Makedonya, Malezya, Malta, Mısır, Moğolistan, Moldova, Nijerya, Özbekistan, Pakistan, Polonya, Portekiz, Romanya, Rus Federasyonu, Slovakya, Slovenya, Singapur, Sudan, Suriye, Suudi Arabistan, Şili, Tacikistan, Tayland, Tunus,Türkmenistan, Ukrayna, Umman, Ürdün, Yemen, Yugoslavya (eski), Yunanistan.
2.b Çifte vergilendirmenin önlenmesi için antlaşmalar
Türkiye 68 ülke ile, herhangi iki ülkeden birinde ödenmiş olan verginin, diğerinde ödenmesi gereken vergiden düşülmesine ve bu yolla çifte vergilendirmenin önlenmesine olanak tanıyan Çifte Vergilendirmenin Önlenmesi Antlaşmaları (ÇVÖA) imzalamış bulunmaktadır. Türkiye, bu antlaşmaya taraf olan ülkelere yenilerini ekleyerek Çifte Vergilendirmenin Önlenmesi Antlaşmalarının kapsama alanını genişletmek yolundaki çabalarını sürdürmektedir. ABD, Almanya, Arnavutluk, Avusturya, Azerbaycan, Bahreyn, Bangladeş, Belarus, Belçika, Birleşik Arap Emirlikleri, Bulgaristan, Cezayir, Çek Cumhuriyeti, Çin, Danimarka, Endonezya, Estonya, Etiyopya, Fas, Finlandiya, Fransa, Güney Afrika, Güney Kore, Hırvatistan, Hindistan, Hollanda, İngiltere, İran, İspanya, İsrail, İsveç, İtalya, Japonya, Kazakistan, Kırgızistan, Kuveyt, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Letonya, Litvanya, Lübnan, Lüksemburg, Macaristan,Makedonya, Malezya, Mısır, Moğolistan, Moldova, Norveç, Özbekistan, Pakistan, Polonya, Portekiz, Romanya, Rus Federasyonu, Sırbistan-Karadağ, Singapur, Slovakya, Slovenya, Sudan, Suriye, Suudi Arabistan, Tacikistan, Tayland, Tunus, Türkmenistan, Ukrayna, Ürdün, Yunanistan.
2.c. Sosyal güvenlik anlaşmaları
Türkiye 22 ülke ile sosyal güvenlik anlaşmaları imzalamış olup, bu anlaşmalar kendi ülkeleri dışında çalışanların ülkeler arasındaki hareketini kolaylaştırmaktadır. Bu ülkelerin sayısı, DYY kaynağı olan ülkelerin genişleyen yelpazesine paralel olarak artacaktır.
Almanya, Arnavutluk, Avusturya, Azerbaycan, Belçika, Bosna Hersek, Bulgaristan, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Fransa, Gürcistan, Hollanda, İngiltere, İsveç, İsviçre,Kanada, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti,Libya, Lüksemburg, Makedonya, Norveç, Romanya.
3. Çift taraflı serbest ticaret anlaşmaları
Türkiye, anlaşma kapsamında belirlenmiş ürün listesi üzerinde ticaret içi vergiden bağışık bir ortam oluşturan 15 Serbest Ticaret Anlaşması yapmıştır. Bu çerçeveden bakıldığında, düşük maliyetli ulaşımın yanı sıra görece düşük maliyetli ama iyi eğitimli bir iş gücünün de sağladığı avantajla birlikte,birçok küresel yatırımcının sadece AB ve hızla büyüyen Türkiye pazarı için değil, Orta Doğu, Karadeniz ve Kuzey Afrika için de neden Türkiye’yi ikinci bir tedarik merkezi olarak kullandıkları anlaşılmaktadır.
Arnavutluk, Bosna Hersek,EFTA üyesi ülkeler (İzlanda, Norveç, İsviçre ve Lichtenstein), Fas, Filistin, Gürcistan, Hırvatistan, İsrail, Makedonya, Mısır, Suriye, Tunus.
Türkiye, mevcut ağına yeni ülkeleri de dahil etmek üzere; Faroe Adaları, Körfez İşbirliği Konseyi, Ürdün ve Lübnan ile müzakerelere devam etmektedir.
Kaynak: Invest in Turkey
|
